تعليمات قرآن گرامى و اسلام - كه نشانه هاى كلى اخلاق را مشخص كرده - بيان گرديده : « اى كسانى كه ايمان آورده ايد ! دارائى ها و فرزندانتان شما را از ياد خدا غافل نسازد - كه هر كس چنين كند از زيانكاران است » « 1 » - و « بدانيد كه دارائى ها و فرزندان شما فتنه و ابتلائى بيش نيست » . « 2 » و پيامبر بزرگ ( ص ) گفت : هر كس شب را به روز برساند و بالاترين تصميم و غصه او به دنيا باشد هيچ پيوندى با خدا ندارد . و هم گفت : دوست داشتن دنيا آغاز و سر هر گناهى است . پس وابستگى به جهان و چسبيدگى به آن بنياد هرگونه كجروى است . و سرگرم شدن به تصميم ها و غصه هاى آن رها كردن نقش جانشينى رهنمايانه خدا بر روى زمين شمرده مىشود . و شناورشدن در نعمت ها و بازنگرى آن يعنى فراموش كردن ياد خدا و به بازى گرفتن همه ارزشهائى كه خداى بزرگ يگانه نمايان مى سازد تا حركت ما را جهت بدهد و هدف را مرزبندى نمايد و انسان را با آسمان پيوند بزند . اسلام براى اين كه وابستگى سرسخت به دنيا و غصه هاى مربوط به آن را از فرد مسلمان بگيرد براى دنيا به همان اندازه طبيعى -

--> ( 1 ) : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُلْهِكُمْ أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ . ( 2 ) وَ اعْلَمُوا أَنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ .